Uzmanlar ise uyarıyor: “Taraflar yasal haklarını bilmediği için kulaktan dolma bilgilerle hareket ediyor ve günün sonunda ciddi mağduriyetler yaşanıyor.” Türk Borçlar Kanunu kapsamında düzenlenen ev sahibi-kiracı ilişkisinde, kördüğüme dönen süreçleri engelleyecek altın kuralları ve tarafların yasal haklarını mercek altına aldık.
Piyasadaki en büyük yanlışlardan biri, ev sahibinin evi dilediği zaman tahliye ettirebileceği düşüncesidir. Kiracı, sözleşmeden doğan yükümlülüklerini (başta kira ödemesi olmak üzere) yerine getirdiği sürece, ev sahibinin tek taraflı olarak “Evden çık” deme hakkı yoktur.
Tahliye için kanunun öngördüğü haklı nedenlerin varlığı şarttır. Örneğin; ev sahibinin kendisinin, eşinin veya bakmakla yükümlü olduğu alt/üst soyunun konut ihtiyacı yasal bir tahliye sebebidir. Ancak bu durumda bile yasal prosedürlerin sırasıyla ve eksiksiz uygulanması, ardından da tahliye davası açılması gerekir.
Kira artış dönemlerinde yaşanan tartışmalar her yıl büyüyor. Unutulmamalıdır ki, konut kiralarında yasal artış sınırı Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK) tarafından açıklanan 12 aylık TÜFE ortalamasıdır.
Sözleşmeye yasal sınırın üzerinde bir artış oranı yazılmış olsa dahi, bu madde geçersiz kabul edilir. Kiracı, yasal sınırın üzerindeki fahiş zamları kabul etmek zorunda değildir.
Bir ev kiralandığı andan itibaren, kira süresi boyunca o konut artık kiracının özel yaşam alanıdır.
Zorunlu ve acil durumlar (tamirat vb.) dışında kiracının izni olmaksızın eve girilmesi, konut dokunulmazlığının ihlali anlamına gelir ve hukuki yaptırımları mevcuttur.
Kanun, ev sahiplerini de güvence altına alan belirli tahliye şartları sunar. Ev sahibinin mahkeme yoluyla tahliye talep edebileceği başlıca durumlar şunlardır: