Olay, 2019 yılından beri kiracı olan S.B. ile ev sahibi Y.E. arasında yaşandı. Ev sahibi Y.E., 2025 yılı Haziran ayında kira yenileme dönemi geldiğinde, oğlunun barınma ihtiyacı olduğunu belirterek evin boşaltılmasını istedi. Taraflar arasında uzlaşma sağlanamayınca konu zorunlu arabulucuya taşındı; ancak buradan da bir sonuç çıkmadı.
Ev sahibi Y.E., Temmuz 2025’te Ankara Batı 7’nci Sulh Hukuk Mahkemesi’nde tahliye davası açtı. Kiracı S.B., dava açıldıktan yaklaşık bir ay sonra evi boşaltarak anahtarı teslim etti. Mahkemede yaptığı savunmada ise "Zaten süre istemiştim, evi boşalttım, davanın neden açıldığını anlamadım" diyerek davanın reddini talep etti.
İhtiyacın Gerçekliği: Ev sahibinin oğlunun başka bir konutu olmadığı, ihtiyacın "gerçek ve zorunlu" olduğu tespit edildi.
Haksız Sebebiyet Verme: Dava açıldığı tarihte kiracı henüz evi boşaltmadığı için ev sahibinin dava açmakta haklı olduğu vurgulandı.
Dava konusu taşınmaz tahliye edildiği için "karar verilmesine yer olmadığına" hükmedilse de, davanın açılmasına kiracının sebebiyet verdiği gerekçesiyle tüm masraflar S.B.'ye yüklendi. Kiracı; avukatlık vekalet ücreti, yargılama giderleri ve arabuluculuk ücretini ödemekle yükümlü tutuldu.
Davacı avukatı Fırat Bilici, bu kararın bir uyarı niteliğinde olduğunu belirterek şunları söyledi:
"Evi boşaltmış olmanız, devam eden bir davanın mali yükümlülüklerinden kurtulduğunuz anlamına gelmez. Eğer dava açıldıktan sonra tahliye gerçekleşiyorsa, tarafların yargılama giderleri ve vekalet ücreti konusunda karşılıklı feragat anlaşması yapması gerekir. Aksi takdirde, bu masraflar icra takibi yoluyla kapınıza gelebilir."