Süreç, Mersin’de bir ev sahibinin, kiracısının konutu alıcılara göstermediğini öne sürerek yargıya başvurmasıyla başladı. Yerel mahkemenin evi gösterme izni vermesine karşılık, üst mahkeme arabuluculuk yoluna başvurulmadığı gerekçesiyle davayı usulden reddetti. Ankara ve Gölbaşı gibi farklı yargı mercilerinden de konunun “acele iş” sayılıp sayılmayacağı ve arabuluculuk şartı aranıp aranmayacağına dair çelişkili kararlar çıkması üzerine dosya Yargıtay 3. Hukuk Dairesi’nin önüne geldi.
İçtihat farklılıklarını değerlendiren Yargıtay, konutun gezdirilmesine yönelik uyuşmazlıkların kira ilişkisinden kaynaklandığını ve bu nedenle dava açılmadan önce arabulucuya gitmenin zorunlu bir dava şartı olduğunu oy birliğiyle kararlaştırdı. Böylece ev sahipleri, uzlaşma masasına oturmadan doğrudan mahkeme kapısını çalamayacak.
Kararda kiracının konutu gösterme yükümlülüğü bulunduğu hatırlatılsa da bunun mülk sahibine sınırsız bir özgürlük tanımadığı vurgulandı. Yargıtay’ın çizdiği temel çerçeveye göre: