Konuya ilişkin hukuki değerlendirmelerde bulunan Avukat ve Vergi Uzmanı Dr. Fatih Aras, kamuoyunda yaygın olan “Belediyenin belirlediği emlak vergisi değeri (rayiç bedel) üzerinden beyanda bulundum, kurala uydum” algısının yasal olarak geçerli olmadığını belirtti.
492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 63. maddesine dikkat çeken Aras, tapu harcının emlak vergisi değerinden az olmamak üzere gerçek devir ve iktisap bedeli (gerçek satış tutarı) üzerinden hesaplanması gerektiğini vurguladı. Kanun metnine göre emlak vergisi değeri yalnızca sistemin kabul ettiği bir “alt sınır” (taban değer) olup, vergilendirmede temel alınması gereken asıl matrah tarafların gerçekte el sıkıştığı bedeldir.
Eğer alıcı veya satıcı Maliye’den bir tespit ya da bilgi isteme yazısı aldıysa, sürecin panik yapılmadan doğru yönetilmesi gerekiyor. Satışın Gerçekten beyan edilen tutar üzerinden gerçekleştiğini savunan mükelleflerin bu durumu somut delillerle ortaya koyması şart.
Maliye’den gelen yazının hangi hukuki aşamaya ait olduğunu tespit etmek, izlenecek strateji açısından hayati önem taşıyor.
Tapu işlemleri sırasında alıcıdan %2, satıcıdan %2 olmak üzere toplam %4 oranında tapu harcı tahsil edilmektedir. Düşük beyan tespiti halinde aradaki fark harç olarak re’sen tarh edilmekte ve üzerine vergi ziyaı cezası ile gecikme faizi eklenmektedir.
Görünürdeki risk sadece tapu harcı ve cezasıyla da sınırlı değil. Aradaki bedel farkı nedeniyle satıcı yönünden Değer Artış Kazancı veya Ticari Kazanç kapsamında eksik beyan edilmiş Gelir Vergisi riskleri ve bunlara bağlı ağır cezalar da gündeme gelebilmektedir. Bu nedenle Maliye’den bir yazı alındığında, somut olayın tüm detaylarıyla incelenip süresi içinde doğru cevabın verilmesi büyük önem taşıyor.