Gayrimenkul sektöründe ev sahibi-kiracı anlaşmazlıkları sürerken, internete düşen “2024/1016 Esas sayılı yeni emsal karar” iddiası kiracılar ve mülk sahipleri arasında kafa karışıklığına yol açtı. İddiaya göre; kronik rahatsızlığı veya engeli bulunan bir kiracının, taşınmasının hayati risk oluşturduğunu resmi sağlık kurulu raporuyla kanıtlaması halinde, mahkemenin ihtiyaç veya taahhüt kaynaklı tahliye davalarını reddetmesi gerektiği öne sürüldü.
Ancak gayrimenkul hukuku uzmanları, dolaşıma sokulan bu metinde ciddi hukuki tutarsızlıklar bulunduğuna dikkat çekiyor.
Paylaşılan haber metni incelendiğinde yargısal işleyişe aykırı kritik noktalar göze çarpıyor:
Yargıtay’ın yerleşik içtihatlarında sağlık raporları kiracıdan ziyade ev sahibi lehine tahliye davalarında kritik bir delil olarak kabul edilmektedir.
Örneğin; asansörsüz bir binada oturan yaşlı veya engelli bir mülk sahibinin, asansörlü ya da giriş kattaki kiradaki dairesine taşınma talebi olduğunda, mahkemeler bu sağlık durumunun resmi heyet raporuyla kanıtlanmasını istemektedir. İhtiyacın “samimi, zorunlu ve devamlı” olduğunu ispatlayan raporlar tahliye gerekçesi sayılmaktadır.
Kiracı yönünden ise ağır sağlık sorunları; tahliye taahhüdü ya da tahliye kararının infazı aşamasında ancak İcra İflas Kanunu çerçevesinde geçici infaz ertelemeleri veya insan onuruna aykırı durumların giderilmesi gibi dar kapsamlı tedbir taleplerinde gündeme gelebilmekte; doğrudan tahliye davasını esastan reddettiren bağımsız bir hak oluşturmamaktadır.
İnternette yayılan “tıbbi raporla tahliyenin reddedileceği ve Yargıtay 10. Hukuk Dairesi’nin buna hükmettiği” yönündeki metin hukuki dayanaktan yoksun bir dezenformasyondur; tarafların kira uyuşmazlıklarında yetkili dairelerin ve Borçlar Kanunu’nun güncel hükümlerini dikkate alması gerekmektedir.