Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK) tarafından yayımlanan son veriler, Türkiye’nin demografik yapısında ve yaşam biçimlerinde çok ciddi bir kırılma yaşandığını ortaya koydu. 2008 yılında 4 kişi olan ortalama hanehalkı büyüklüğü, 2025 yılı itibarıyla 3,08 kişiye kadar geriledi. Bu değişimin en dikkat çekici halkasını ise yalnız yaşayanlar oluşturdu; 2014 yılında %13,9 olan tek kişilik hanehalkı oranı, 2025’te %20,5’e tırmandı. Yani artık Türkiye’deki her 5 haneden biri tek bir kişiden oluşuyor.
Sektörün deneyimli ismi Altın Emlak Global Yönetim Kurulu Başkanı Mustafa Hakan Özelmacıklı, bu çarpıcı verilerin gayrimenkul pazarına yansımalarını değerlendirdi. Aile yapısı küçülürken konut ihtiyacının da daha kişisel, fonksiyonel ve erişilebilir çözümlere doğru evrildiğini belirten Özelmacıklı, “Artık geleneksel konut tipleri her hane için geçerli değil. Tek yaşayan bireyler, çekirdek aileler, tek ebeveynli haneler ve yaşlılar tamamen farklı beklentilere sahip. Gayrimenkulde doğru lokasyon, doğru metrekare, bina niteliği ve fiyat dengesi hiç olmadığı kadar kritik hale geldi” dedi.
Tek kişilik hanelerin %20,5’e ulaşmasının özellikle büyükşehirlerdeki konut talebini doğrudan şekillendirdiğini ifade eden Özelmacıklı, bu kitle için önceliklerin değiştiğini vurguladı:
“Yalnız yaşayan fertler için merkezi lokasyonlar, ulaşım akslarına ve metro hatlarına yakınlık ilk sırada geliyor. Bu grup, yönetimi daha kolay olan 1+1 ve 2+1 konut modellerine yöneliyor. Karar aşamasında ise güvenlik, makul aidat oranları, sosyal olanaklara erişim ve düşük bakım maliyetleri belirleyici rol oynuyor.”
TÜİK verilerindeki en çarpıcı detaylardan biri de yaşlanan nüfus ve yalnızlık arasındaki bağ oldu. Türkiye’de hanelerin %26,1’inde 65 ve üzeri yaşta en az bir fert bulunuyor. Daha da önemlisi, tek başına yaşayanların %33,2’sini yaşlı bireyler oluştururken; tek kişilik yaşlı hanelerinde kadınların oranı %73,5 gibi yüksek bir seviyede seyrediyor.
Bu durumun gayrimenkulde yeni bir segment doğurduğunu belirten Mustafa Hakan Özelmacıklı, şu uyarıda bulundu: “Tek başına yaşayan yaşlı nüfusun artması, konutta ‘erişilebilirlik’ kriterini bir lüks değil, zorunluluk haline getiriyor. Asansörlü binalar, sağlık kuruluşlarına yakınlık, güvenlikli site yapıları, düz ayak veya düşük katlı konutlar ile merkezi ısıtma gibi hayatı kolaylaştıran özellikler öne çıkıyor. Artık konut seçerken sadece fiyata değil, yaşam kalitesini sürdürebilme kapasitesine bakılıyor.”
Araştırmanın “Gelir ve Yaşam Koşulları” boyutu ise Türkiye’deki konut kalitesine ve mülkiyet oranlarına ışık tutuyor. 2025 verilerine göre nüfusun %57,1’i oturduğu konutun sahibiyken, kiracıların oranı %27 olarak kayıtlara geçti.
Ancak konut sahipliği tek başına yeterli bir konfor sunmuyor. Nüfusun %28,8’i çatısı sızdıran, duvarları nemli veya pencereleri çürümüş evlerde yaşarken; %27,9’u ise yalıtım eksikliği nedeniyle ısınma sorunuyla mücadele ediyor. Ekonomik tarafta ise geniş ailelerin yoksulluk oranının %27,1’e ulaşması, konut seçiminde bütçe baskısını artırıyor.