Yargıtay’ın netleşen kararları, kira ödeme sürecinde sadece parayı göndermenin yeterli olmadığını, “nasıl” gönderildiğinin çok daha kritik olduğunu gösteriyor.
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi’nin 2026 Şubat ayında yayımlanan emsal kararına göre, yıllık kira bedeli belirli bir sınırı aşan ödemelerde “şahit huzurunda elden verdim” savunması artık geçersiz.
Eğer yazılı bir kira sözleşmeniz varsa, ödemenizi ancak banka dekontu veya mülk sahibinden alınan imzalı bir makbuzla ispatlayabilirsiniz. Mahkeme, “komşum gördü, eşim şahit” gibi beyanları kesin delil saymıyor. Belgesi olmayan kiracı, borçlu kabul edilerek tahliye riskiyle karşı karşıya kalıyor.
Pek çok kiracının “birkaç liralık masraftan bir şey olmaz” diyerek gözden kaçırdığı EFT/Havale masrafları, aslında büyük bir tahliye tuzağına dönüşebilir. Yargıtay’ın yerleşik kararlarına göre kira borcu, “alacaklının ayağına götürülerek” ödenmesi gereken bir borçtur.
Bankanın kestiği 10-20 TL’lik işlem ücreti nedeniyle mülk sahibinin hesabına kira bedeli 1 kuruş bile eksik geçerse, bu durum “eksik ödeme” sayılıyor. Mülk sahibi bu eksikliği gerekçe göstererek icra takibi başlatabilir ve temerrüt nedeniyle tahliye davası açabilir. Ödemenizi mutlaka “masraf gönderene ait” seçeneğiyle yapmalısınız.
Banka transferi yaparken açıklama kısmını boş bırakmak veya yanlış ifadeler yazmak, ödemenin “kira” olarak kaydedilmemesine neden olabilir.
Eğer başka bir borç ilişkiniz (örneğin eski bir borç veya fatura paylaşımı) varsa ve açıklama yazmadan para gönderirseniz, mülk sahibi bu parayı “başka bir alacağına” sayabilir.
Dekonta mutlaka “… yılı … ayı kira bedelidir” notunu düşmelisiniz. Eğer mülk sahibinin haksız bir artış talebi varsa ve siz yasal oranda ödeme yapıyorsanız, “Yasal haklarım saklı kalmak kaydıyla kira bedeli ödemesi” ifadesini eklemek sizi ileride “zammı kabul etmiş sayılma” riskinden korur.