Konut piyasasında dengeler değişiyor. Yıllardır lokasyon, fiyat ve ulaşım üçgeninde şekillenen tercih kriterlerine artık güçlü bir başlık daha eklendi: yaşam kalitesi. EVA Gayrimenkul Değerleme tarafından yapılan değerlendirmelere göre, özellikle büyük şehirlerde yeşil alan, sosyal donatı ve sürdürülebilirlik unsurları, konut seçiminde belirleyici rol üstleniyor.
Pandemi sonrası dönemde konut algısı köklü bir dönüşüm geçirdi. Eskiden bir “ekstra” olarak görülen peyzaj alanları, yürüyüş parkurları ve açık yaşam alanları artık standart beklentiler arasında yer alıyor. Şehir yaşamından tamamen kopmadan doğayla temas kurabilmek, alıcıların en çok aradığı özelliklerden biri haline geldi.
EVA Gayrimenkul Değerleme Uzmanı Abdül Şekür Hop, bu dönüşümü şu sözlerle değerlendirdi;
“Bugün bir konutun değeri yalnızca metrekaresiyle ölçülmüyor. İnsanlar artık daha sağlıklı, daha sakin ve daha dengeli bir yaşam arıyor. Bu da doğrudan gayrimenkul tercihlerine yansıyor.”
Konut projelerinde artık küçük gibi görünen detaylar büyük farklar yaratıyor. Aynı site içinde, yeşil alana bakan bir daire ile yoğun trafiğe cepheli bir daire arasında belirgin bir değer ayrışması oluşuyor. Bu fark yalnızca satış anında değil, kira getirisi ve ikinci el piyasasında da kendini göstermeye devam ediyor.
Doğayla temas eden cepheler daha hızlı alıcı bulurken, kiracı tarafında da daha düşük boşluk oranları ve daha yüksek kira seviyeleri dikkat çekiyor.
Başlangıçta daha çok üst segment projelerde öne çıkan bu trend, zamanla daha geniş bir kitleye yayılmaya başladı. Geliştirilen daha kompakt ve erişilebilir konut alternatifleri sayesinde orta gelir grubunun da doğa odaklı projelere ilgisi artıyor. Özellikle çocuklu aileler ve uzaktan çalışma imkânına sahip profesyoneller, yaşam kalitesini önceliklendiren bu projelere yöneliyor.
Pandemi döneminde hız kazanan şehir dışına yönelim, bugün daha dengeli bir noktaya evrildi. Tamamen şehirden uzaklaşmak yerine, şehir içinde doğayla bütünleşebilen projeler daha fazla tercih ediliyor. Bu durum, doğa ile temas ihtiyacının geçici bir refleks değil, kalıcı bir yaşam beklentisi olduğunu gösteriyor.