Türk Borçlar Kanunu’nun 352. maddesinde düzenlenen tahliye taahhütnamesi, belirli şartların oluşması halinde kiracının tahliyesine imkan tanıyor. Ancak uzmanlara göre her imzalanan belge hukuken geçerli sayılmıyor. Yargıtay’ın son dönemde verdiği kararlar ise uygulamada önemli değişikliklere işaret ediyor.
Tahliye taahhütnamesi, kiracının belirli bir tarihte taşınmazı boşaltacağını yazılı olarak kabul ettiği hukuki bir belge olarak tanımlanıyor. Eğer kiracı belirtilen tarihte evi tahliye etmezse, ev sahibi bu belgeye dayanarak icra yoluyla tahliye veya dava süreci başlatabiliyor.
Ancak burada en kritik nokta, belgenin Türk Borçlar Kanunu’nda belirtilen şartlara uygun şekilde hazırlanmış olması. Çünkü eksik veya usule aykırı düzenlenen taahhütnameler mahkemelerde geçersiz sayılabiliyor.
Uzmanlara göre bir tahliye taahhütnamesinin geçerli kabul edilmesi için birkaç temel şartın birlikte bulunması gerekiyor.
Tahliye taahhüdü mutlaka yazılı şekilde düzenlenmeli. Sözlü beyanlar veya mesajlaşmalar tek başına yeterli kabul edilmiyor. Belgede kiracının imzasının bulunması gerekiyor.
En önemli şartlardan biri de taahhütnamenin, kiralanan taşınmaz kiracıya teslim edildikten sonra düzenlenmesi. Çünkü kira sözleşmesiyle aynı anda alınan belgeler, çoğu zaman “baskı altında imzalanmış” kabul edilebiliyor.
Yargıtay’ın geçmiş yıllardaki yerleşik içtihatlarında, kira sözleşmesiyle aynı gün alınan tahliye taahhütlerinin geçersiz sayıldığı birçok karar bulunuyor.
Ancak son dönemde verilen bazı kararlar uygulamada dikkat çekici bir değişime işaret etti.